Sëmundjet që transmetohen përmes ujit mund të shkaktohen nga patogjene tradicionale, patogjenë të rinj, të shfaqur, ri-shfaqës dhe oportunë. Nëse sëmundjet më të njohura dhe tradicionale që transmetohen përmes ujit janë ato të shkaktuara nga Salmonella ose Kolera, sëmundjet infektive që shfaqen përkufizohen si infeksione që shfaqen për herë të parë në një popullatë, sepse ato shkaktohen nga një mikroorganizëm i ri ose nga ato sëmundje ekzistuese që  për shkak të faktorëve të ndryshëm pësojnë një rritje të papritur të incidencës ose përhapjes gjeografike në zonat ku nuk ishin të pranishëm më parë. Rishfaqe thuhet për ato infeksione që rishfaqen me një frekuencë përkatëse pas një periudhe të ndryshueshme të zhdukjes në një zonë të caktuar territoriale. Sëmundjet në të cilat agjentët etiologjikë janë patogjenë oportunë janë ato të shoqëruara me mikroorganizma bashkëjetues, parazitë mjedisorë që mund të shkaktojnë infeksion në subjektet që i përkasin nëngrupeve më të ndjeshëm të popullatës (fëmijë, të moshuar). Disa baktere mjedisore janë në gjendje të mbijetojnë dhe shumohen në mjedisin ujor, përfshirë ujin e pijshëm. Më të njohurat janë Aeromona, Pseudomonas aeruginosa, Legionella, Ameba dhe mykobakteriet mjedisore. Organizmat e tjerë siç janë Giardia dhe Cryptosporidium, janë në gjendje të prodhojnë ciste dhe oocistë, domethënë forma infektive rezistente ndaj trajtimeve që u nënshtrohet uji para se të futen në rrjetet e shpërndarjes.

Aeromonas është një bakter i kudogjendur dhe autokton në të gjitha mjediset ujore. Në ujërat e rrjetit  rritja e dendësive të tij në përgjithësi ka të bëjë me një ulje të përqendrimit të klorit. Disa gjenotipe konsiderohen potencialisht përgjegjës për patologjitë: infeksione sistemike gastrointestinale dhe të lëkurës për njerëzit. Megjithëse patogjeneza e infeksioneve Aeromonas mbetet e pasigurt disa specie kanë faktorë të shumtë virulence duke përfshirë mekanizmat ngjitës dhe prodhimin e toksinave të shumta.   Sidoqoftë, të dhënat më të fundit nuk konfirmojnë ose mohojnë potencialin e Aeromonas si enteropatogjen. Pseudomonas aeruginosa është një bakter  që gjendet në ujë, tokë dhe bimë. Zbulimi i tij është përgjithësisht një tregues i përkeqësimit të cilësisë mikrobiologjike të ujit për shkak të trajtimit të pamjaftueshëm të ujit të pijshëm. Ky bakter është në gjendje të shumëfishohet në pikat e shpërndarjes së sistemeve të shpërndarjes së ujit, siç janë çezmat, dushet, etj. Këto janë depozita shpërndarëse të mikroorganizmit pasi ato janë të vështira për t’u arritur nga dezinfektuesi i mbetur i pranishëm në ujëra. Pseudomonas aeruginosa konsiderohet një patogjen i rrezikshëm  dhe është një nga agjentët kryesorë të infeksioneve nosocomium. Giardia dhe Cryptosporidium janë protozoarë parazitare. E para është njohur si një patogjen për njerëzit që nga mesi i viteve 1960, ndërsa e dyta që nga viti 1976. Në vitet më të fundit, specie të tjera që i përkasin gjinisë Cryptosporidium janë manifestuar si patogjenë njerëzor. Giardiasis dhe cryptosporidiosis janë patologji me transmetim fekal-oral të cilat mund të kalojnë në formë asimptomatike ose të shkaktojnë gastroenteritin  në subjektet me imunitet të ulët. Tek njerëzit me imunitet të ulët, veçanërisht në pacientët me HIV AIDS  infeksioni Cryptosporidium  mund të bëhet kronik dhe vdekjeprurës.

 

Trajtimi i ujit të pijshëm me sistemin RO( membranë molekulare – Filtra të karbonit aktiv – Llampa UV),  ashtu sikurse edhe per elementet e tjere të rrezikshëm që gjenden në ujë, eleminon deri në masen 99.9% ekspozimin  ndaj baktereve.

 

Water Boutique – Ku ka ujë jemi ne…..

Lër një koment

en_USEnglish